Ontspullen, waar zit de uitdaging

Ontspullen
De afgelopen weken heb je beslist de naam Marie Kondo voorbij horen of zien komen. Sinds zij op Netflix haar eigen serie heeft over opruimen, is het ineens een ‘hot item’. Iedereen lijkt er wat van te vinden. Zelf ben ik, eerlijk gezegd, meer onder de indruk van de Netflix serie ‘Consumed’ uit 2013 met organizer Jill Pollack. Deze laat, mijns inziens, meer zien over de toedracht, het waarom van spullen die mensen in huis hebben.
Beide series zijn wel een enorme boost voor mijn vak als Professional Organizer. Ik denk dat de naam Opruimcoach of organizer in een aantal weken tijd een stuk bekender is geworden.

Iedereen heeft zo zijn of haar redenen om bepaalde spullen aan te schaffen. Bepaalde spullen zijn nuttig, maar vaak ook niet. Welke spullen niet nuttig zijn, is per persoon verschillend. We hebben ook vaak spullen in huis die ooit nuttig waren, maar nu niet meer. Het is dan de kunst om afscheid te nemen van deze spullen en ze een tweede leven bij iemand anders te gunnen (als ze nog compleet en werkzaam zijn) of weg te gooien. En deze kunst verstaat helaas niet iedereen.

Hulp bij opruimen
De laatste jaren weten mensen die moeite hebben met hun hoeveelheid spullen steeds vaker de hulp in te schakelen van een Professional Organizer. Dat is fijn; we kunnen dan immers samen met hen een manier vinden waarop zij afstand kunnen doen van een deel van de spullen en het andere deel beter te ordenen en bewaren. Hiervoor gebruik ik af en toe een klein beetje van Marie Kondo of Jill Pollack, maar een groot deel van mijzelf en technieken die ik op andere manieren (scholing, intervisie, enz.) heb geleerd.

Wat ik belangrijk vind is dat men ook gaat nadenken over hoe de spullen de weg naar je huis weten te vinden.
Wat niet naar binnen komt, hoeft er immers ook niet uit! M.a.w. als je niet teveel spullen binnen laat komen, hoef je minder tijd en energie te besteden aan ontspullen.

Hoe komen spullen binnen?
Een vaak gehoord excuus is dat we spullen krijgen van een ander:
* Cadeautjes; weet dat het gaat om de aandacht. Een ander heeft aan je gedacht, iets voor je gekocht, geeft het aan je en jij bedankt diegene daarvoor.
Daarmee is het  ‘proces’ klaar. Als jij er niets mee doet of je vind het niet mooi; je bent niet verplicht om het te houden!
* Iemand heeft opgeruimd en denkt jou blij te maken met zijn of haar afgedankte spullen. In zo’n situatie is even iets meer lef nodig.
Als jij deze spullen niet kunt gebruiken: neem ze NIET aan. Laat ze niet jouw huis binnenkomen!
Geef aan dat je het attent van hem of haar vind dat hij of zij aan jou gedacht heeft, maar dat je het niet nodig hebt en dus ook niet aanneemt.
Neem je het wel aan, dan is het aan jou om de spullen weer weg te brengen…
(Bedenk ook dat een ander niet altijd op jouw spullen zit te wachten, maar dit wellicht niet rechtstreeks durft te zeggen. Doe je iets weg waarvan jij denkt dat iemand anders hier gelukkig van zal worden, vraag dit dan eerst zonder dat je met het betreffende item voor de deur staat!)
* Bij het overlijden van een naast familielid kan het zijn dat een huis zo snel leeg gehaald moet worden, dat je eigenlijk niet de tijd hebt om goed na te denken over die spullen. De neiging bestaat dan om ze, tijdelijk, in de garage te zetten. Dit is een enorme valkuil, want voor je het weet, staan de spullen er na een half jaar nog. Vóórdat je dit gaat doen is het dus verstandig om met jezelf en andere familieleden goed af te spreken voor welke datum de spullen uitgezocht zullen worden. Na die datum ben jij vrij om te beslissen wat er mee mag gebeuren.
Zorg wel dat je daarna dan zo snel mogelijk aan de slag gaat om je garage weer toegankelijk te maken. 😉

Interessanter wordt het als we na gaan denken over hoe wijzélf spullen in huis halen:
* Omdat ik zie hoeveel onrust spullen in huis kan brengen in ons leven, ben ik mij er bewust van hoeveel moeite onze ‘omgeving’ doet om ons maar meer en meer in ons huis en leven te laten slepen. Reclame, cookies op internet, alles is gericht om ons lekker te maken het betreffende product aan te schaffen.
* Voor haar profielwerkstuk heeft onze dochter, samen met twee andere meiden, onderzoek gedaan naar het effect en effectiviteit van reclame:
‘De kracht van reclame zit in de kracht van het afleiden. Wanneer de aandacht wordt afgeleid, stromen de hersenen vol met informatie. Dit zorgt ervoor dat je niet meer bezig bent met de reclames die je ziet, je komt meer in het onbewuste terecht wanneer je door de winkel loopt. Op deze wijze neem je sneller iets mee uit de winkel wat je van tevoren niet had bedacht. Er zijn vele afleidingsmanieren bedacht om alles uit een reclame te halen. De belangrijkste manieren zijn humor, muziek, storytelling of een opvallende uitvoering. Dit geldt niet voor alle producten, maar alleen voor producten die consumenten aanschaffen op gevoel en zonder er veel bij na te denken.
(Bron: PWS Britney, Annemieke en Yentel)
Voor mij geeft dit aan dat je toch wel stevig in je schoenen moet staan, wil je niet in de verleiding komen.
* Er komen dus spullen ongemerkt ons huis in doordat we de verleiding niet kunnen weerstaan.
* We schaffen iets aan omdat we dit nú nodig hebben, maar in de toekomst wellicht niet meer, of misschien één of een paar keer per jaar.
Van dat laatste is bijvoorbeeld een bladblazer een mooi voorbeeld. Reuze handig, maar een onding om op te bergen (vind ik). Als ik in de herfst uit het raam kijk, zie ik regelmatig twee buurmannen druk in de weer met de bladblazer. De rest van het jaar zie je het ding niet. Gelukkig hebben wij goed contact met onze buren en mogen wij hun bladblazer lenen. Zo kan ik er toch twee á drie keer per jaar gebruik van maken maar ligt hij niet in de weg in onze schuur. Wij hebben daarentegen een hele lange ladder die onze buurman weer niet heeft en van ons leent. Ik word hier blij van; blij als ik de bladblazer mag gebruiken maar niet hoef op te bergen én blij als ik een wederdienst kan verlenen door het uitlenen van onze ladder.
* Als iets in de reclame is denken we het ineens wél nodig te hebben, terwijl we bij de normale prijs bedacht hadden dat we het niet kunnen gebruiken.
* Ik zie ook regelmatig dat er online spullen besteld worden waarvan vervolgens vergeten wordt om ze te retourneren als het niet past of dergelijke. Dit is tweemaal jammer: van het geld én van de ruimte die het in beslag neemt.

Wat is nu dan de uitdaging van ontspullen?
Het is natuurlijk pas een uitdaging als jouw leven negatief beïnvloed wordt door spullen, of wanneer je blijft kopen terwijl je krap bij kas zit.

In dit geval, of liever van te voren, wil ik je vragen om bewust te kijken naar je koopgedrag en spullen die van een ander komen.
* Bedenk eerst of je iets daadwerkelijk mist voordat je het gaat aanschaffen.
* Is het iets dat je slechts een paar keer gebruikt, kijk dan eerst in je omgeving of je het kunt lenen.
* Of, hanteer de 20/20 regel voor spullen die je in huis hebt, maar zelden gebruikt: Kun je het kopen of lenen voor minder dan € 20,= binnen een straal van 20 km, neem dan voor nu afscheid van dit item.
* Kijk in huis of er spullen geschikt zijn voor hergebruik voordat je iets soortgelijks (op)nieuw gaat aanschaffen.

Heb jij nog tips? Laat ze in een berichtje achter!
Wil jij, samen met mij, deze uitdaging aangaan? Neem dan contact met mij op!